Książka przedstawia tragiczne wydarzenia tykocińskiego Holocaustu w sierpniu 1941 roku, kiedy to oddziały SS unicestwiły połowę mieszkańców tykocina - 2100 żydów. Zbrodnia ta położyła kres czterodniowej tradycji współistnienia Polaków i wyznawców religii mojżeszowej w tym niewielkim miasteczku położonym na Kresach północno - wschodnich. Współny los dwu różnych kultur i religii obrazuje dzieje przyjazni polskiego rolnika Józefa Koncewicza i żydowskiego handlarza ryb Mosze Brenera. Wokół tego głównego wątka powieści roztacza się panorama codzienności poprzedzającej tragedię raz przejmujący klimat dramatycznych dni Holocaustu.